|
อบอวล (เล็ก รัชเมศฐ)
ไม้ดอกงามต้นเดิม
ผลิใบให้ชมที่มุมหน้าต่าง
ฟ้าเริ่มทอเมฆบาง
ถักเป็นเส้นทางให้นกโบยบิน
โต๊ะกาแฟที่เดิม
ยังมีแสงเงาของเราเมื่อก่อน
สวนยังผลิหญ้าอ่อน
ให้เราทักทาย ปลายแสงตะวัน
กลิ่นหอมยังชโลมชุ่ม ต่อให้นานเท่าไหร่
อบอวลฟุ้งด้วยไออุ่นเดิม
ยังคงรัก อยู่เช่นเคย
ทุกเรื่องราวเก็บไว้ข้างใน
รัก อยู่เช่นวันวาน
แม้ว่าไม่มีเธอเคียงกาย
ไม้ผลัดใบร่วงหล่น
ดั่งชีวิตคนพบเจอเพื่อจาก
เหลือแต่เพียงภาพจำ
ที่ยังงดงามของฉันและเธอ
กลิ่นหอมยังชโลมชุ่ม ต่อให้นานเท่าไหร่
อบอวลฟุ้งด้วยไออุ่นเดิม
ยังคงรัก อยู่เช่นเคย
ทุกเรื่องราวเก็บไว้ข้างใน
รัก อยู่เช่นวันวาน
แม้ว่าไม่มีเธอเคียงกาย
ยังคงรัก อยู่แค่เธอ
แม้ว่าเราแยกย้ายไปไกล
รัก ไม่รู้เจือจาง
ทุกทุกอย่างอบอวลในใจ
ยังคงรัก อยู่เช่นเคย
ทุกเรื่องราวเก็บไว้ข้างใน
รัก อยู่เช่นวันวาน
แม้ว่าไม่มีเธอเคียงกาย
ยังคงรัก อยู่แค่เธอ
แม้ว่าเราแยกย้ายไปไกล
รัก ไม่รู้เจือจาง
ทุกทุกอย่างอบอวลในใจ
ผู้เข้าชมเนื้อหาถูกซ่อนไว้ คุณจะต้อง แสดงความคิดเห็นก่อนจึงจะสามารถมองเห็นเนื้อหาส่วนที่ถูกซ่อนนี้ได้
[backcolor=rgba(0, 0, 0, 0.05)]ไม้ดอกงามต้นเดิม
| 
โพสต์ 19-5-2026 23:17:06
โพสต์ 20-5-2026 17:31:52